| تبليغات | X |
|
www.irwebnet.tk |
|
|
|
بی اعتنایی تا کی؟
|
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386ساعت 17:29 توسط صابر | موضوع: |
میان آنان که برای دعای باران راهی تپه ها می شوند..... تنها آنان که با خود چترمی برند......... به کار خود ایمان دارند...! قطار میرود... تو میروی... تمام ایستگاه میرود... و من چقدر سادهام كه سالهای سال در انتظار تو... كنار این قطار رفته ایستادهام... و همچنان به نردههای ایستگاه رفته تكیه دادهام...! 
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 13:24 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در جمعه دهم اسفند 1386ساعت 19:19 توسط صابر | موضوع: |
در باز شد
من در هیجان بی انتهای یک خواب بودم سایه ای لغزید چهره ای پیدا شد مرگ را میشد دید چهره اش پیدا بود نور را جستجو می کردم غافل از تاریکی خواب صورتش را دیدم وه چه زیبا لحظه ای بود آن دم در سکوت تلخ اتاق نور را میشد دید مادرم را دیدم روی دستانش نور چهره اش غرق دعا با دو دستش تسبیح نور را می چرخاند خواهرم کنج اتاق زیر لب با خدا گفتگو ها می کرد من شتابان پی نور ثانیه ها از پی من نور گاهگاهی چشمکی میزد راه را گم کردم باز در تاریکی محض نور را جستجو می کردم مادرم را دیدم چهره اش خندان بود عاقبت من نور را گم کردم
+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت 0:53 توسط صابر | موضوع: |
ری ! آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست ....
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت 0:51 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 21:17 توسط صابر | موضوع: |
ای کاش که می گویم... می بینم ترا در آه هایم دنیا را بی تو گشتم در اندیشه ام تو همچون ستاره ای کم سو بدور ماه یکتا و پر سو برگشتم خانه که غنیمتی ست همانجا که نگاهت جاماند آنشب زمانی که به من لبخند میزدی و من مبهوت از آرامش ات که کودکی از زدن کبوتری پشیمان می گشت و می خندید نیستی... خانه خالی کبوتران غرقه در خون از خود می پرسم من چرا لبخندت را قاب نگرفتم؟ تا به کودک شرور معصومیت بخشم تا به ایکاش هایم آرامش... چرا..؟
+ نوشته شده در شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 22:28 توسط صابر | موضوع: |
تازگيها بهت خالي چشمانم را از امتداد نگاه آيينه مي دزدم
كسي آنجاست كه آشناي من نيست...
در تلفيق وضوح و ا بهام
اين روزها انگار،
من بعد مبهم ماجرايم !...
+ نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386ساعت 20:3 توسط صابر | موضوع: |
بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد.............
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386ساعت 16:50 توسط صابر | موضوع: |
برایم گریه کن امشب که تنها امشبم با تو
برایم گریه کن فردا بجز یادی نخواهد بود
بر رویم بوسه زن امشب که تنها امشبم باتو
بجز از امشبم اینجا شبی دیگر نخواهم بود
نمیخواهم که بر گورم لب مهرو وفا سایی
ویا بی من نمیخواهم که بی یار دگر مانی
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 23:7 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 0:25 توسط صابر | موضوع: |
آری شکسته بود...
گلهای باغچۀ دل همه یک یک شکسته بود
آن لانه های زرین بلبل شکسته بود
در نیمه های آن شب یغمای زوزه کش
در دخمه های تار دگرگون داستان
در پهنۀ سکوت
درکوچه های نمزدۀ رو به قبرها
از آن گلوی غمزده آوا شکسته بود
آری جهان همه یکسر شکسته بود
درهم شکسته بود
یکدم شکسته بود
......
ای همنفس بیا
ای همصدای دل
ای همنوای من
تا در کنار یاد تو یکدم نشسته ام
تا در عمیق جلوۀ افکار روشنت
پرواز کرده ام
اکنون حیات داده به من نغمه های تو
با من بمان رفیق
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386ساعت 23:43 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386ساعت 13:46 توسط صابر | موضوع: |
خودم را حلق آویز ِ سکوت می کنم و کلام را به ارث می گذارم . برای آرامش روحم شعری بخوانید !!
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم فروردین 1386ساعت 21:32 توسط صابر | موضوع: |
او من نبود ، اما من او بودم ، او من نبود که بی جهت از جهان ... گریزش باشد ، و تو هم می دانستی که دیگر کسی از خواب رنگین کمان به خانه ما باز نمی آید و ما ، هی دفاتر یادها را در باد ورق می زدیم و تو خیس گفتگو بودی و من تشنه یک ترانه برای دختری مظنون ! شاید که آب استخاره ی رازی نگفته باشد ، اما مهم نیست ...
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم فروردین 1386ساعت 21:27 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در جمعه هفدهم فروردین 1386ساعت 22:20 توسط صابر | موضوع: |
ايد امشب بروم
من که از بازترين پنجره با مردم اين ناحيه صحبت کردم
حرفي از جنس زمان نشنيدم....
هيچ کس زاغچه اي را سر يک مزرعه جدي نگرفت...
بايد امشب بروم.
بايد امشب چمداني را که
به اندازه ي پيراهن من جا دارد بردارم
و به سمتي بروم
که درختان حماسي پيداست
رو به ان وسعت بي واژه که همواره مرا مي خواند
يک نفر باز صدا زد: سهراب
کفشهايم کو ؟
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت 22:19 توسط صابر | موضوع: |
دوست دارم دفتر دل را بسوزانم و از خاکسترش شقایق خونین
برویانم ،آتگاه راز دوری خود را با شقایق در میان گذارم . آری
می خواهم با شقایق هم ناله شوم آن هم در یک غروب غم انگیز
می خواهم با تو ای بهتر از جانم هم ناله شوم آیا می پذیری یا مرا
در بیابان چون کبوتری پر وبال شکسته رها می کنی ؟ دوست دارم
بخت من مانند نرگس های خندان سفید باشد اما دست سیاهی فلک
بر شانه هایم مثال عزا شده است ...
دوست دارم مهتاب باشم و به زیارت ستارگان آسمان بروم ...
اما ...
اما افسوس که سیاهی شبانگاه را تا همیشه ی ابدی در وجود
خویش احساس می کنم ...
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386ساعت 22:2 توسط صابر | موضوع: |
و من الان اینجا
هستم
و می نویسم .. پس هستم ..
الان ساعت۱۵.۴۰ دقیقه روذ سه شنبه ۱۴ فروردین است
خداوند شب بیدارست و شب بیداران را دوست دارد
" قل یا ایها المزمل , قم اللیل الا قلیلا .... 
گربه های خیابان , گاهی جیغ میکشند
احتمالا عده زیادست و غذا کم
لیوان آب جوش با چای پاکتی غرق در آن روی میز
صدای موسیقی ملایمی می آید
و بخاری هم روشن است
بیدارم در عمق شب
مابین تاریکی و طلوع
و چه لذتی دارد در این بین , حس کنی خدا اینجاست ...
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم فروردین 1386ساعت 21:28 توسط صابر | موضوع: |
قصه عشق من و تو قصه درد و جدایی استدلم به اين خوش بود كه تو تكيه گاهم هستي
دوست داشتن
همیشه گفتن نیست
گاه سکوت است
و گاه نگاه ...
غریبه !
این درد مشترک من و توست
که گاهی نمی توانیم در چشمهای یکدیگر نگاه کنیم ...
و زندگی چنین است : ای کاش و ای کاش . . . و دلخوش نمودن به این ای کاش ها ...
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386ساعت 21:5 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386ساعت 22:27 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت 15:10 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت 14:59 توسط صابر | موضوع: |
باران نمي شوم
که نگويي: با چه منتي خود را بر شيشه مي کوبد
تا پنجره را باز کنم و نيم نگاهي بيندازم.
ابر مي شوم
که از نگراني يک روز باراني
هر لحظه پنجره را بگشايي
و مرا در آسمان نگاه کني...
+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین 1386ساعت 22:21 توسط صابر | موضوع: |
عاشقانه ترین نگاهم راروی قایقی از باد نشاندم
وپارو زنان سوی تو فرستادم
وقتی به ساحل نگاه تو رسید تو چشمانت را بستی و..... قایقم غرق شد
سلام
ای رهگذر
با نگاه بی انتهایت
به عمق تک تک حروف و
واژه هایم بنگر و
آرام آرام
مرا همراه با این صفحه ورق بزن...
و بعد به رسم روزگار مراو
عمق نو شته هایم را
به دست فراموشی بسپار...
°°°°°°°°°°°°|/
°°°°°°°°°°°°|_/
°°°°°°°°°°°°|__/
°°°°°°°°°°°°|___/
°°°°°°°°°°°°|____/°
°°°°°°°°°°°°|_____/°
°°°°°°°°°°°°|______/°
°°°°°°______|_______________
~~~~/____________________\~~~~
,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~*´¨¯¨`*•~-.¸,.-~* ¯´¨ ¨`*•~-.¸.....
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 21:28 توسط صابر | موضوع: |
روز اول پيش خود گفتم: ديگرش هرگز نخواهم ديد روز دوم باز مي گفتم: ليك با اندوه و با ترديد روز سوم هم گذشت،اما بر سر پيمان خود بودم! ظلمت زندان مرا مي كشت باز زندان بان خود بودم! شرمگين مي خواندمش بر خويش از چه رو بيهوده گرياني؟ در ميان گريه مي ناليد: دوستش دارم،نمي داني! روزها رفتند و من ديگر،خود نمي دانم كدامينم!؟ آن من سر سخت مغرورم يا من مغلوب ديرينم!؟ بگذرم گر از سر پيمان مي كشد اين غم دگر بارم مي نشينم شايد او آيد عاقبت روزي به ديدارم! نمیگویی ولی از چشم گویای تو میخوانم نمیخواهی شوم آگه ولی راز تو میدانم تودیگر نیستی آرام جان بیقرار من نمیسوزد دلت را ذره ای دیگر شرار من وجودی چون گل خامی بگو با من شرارت کو سراپا همچو پاییزی نسیم نوبهارت کو نمیخوانم ز چشمانت دگر آن شور و مستی را نمیخواند لبت در گوش من افسون هستی را چرا دیگر نمیریزی به پاس الفت دیرین به مینای لبان من شراب بوسه شیرین نمیتابی دگر چون شمع روشن بر شب تارم نمیبینی نمیدانی من دیوانه بیدارم نوایم بر نمیخیزد بسان چنگ خاموشم گلی پژمرده بر شاخم چو از خاطر فراموشم بگو با من اگر یاد آورم آن آشنایی را چسان باور کنم ای نازنین من جدایی را
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386ساعت 21:28 توسط صابر | موضوع: |
بعد از اين تنهاييم را با تو قسمت ميكنم وسعت احساس شب را با تو خلوت ميكن مينشينم روبه رويت مثل حس آینه ساده اما عاشقانه با تو صحبت ميكنم تو نگاهم ميكني اما نه همچون عاشقان يعني اي پايان تنهايي محبت ميكنم بي كسي بي سرپناهي روزهايم را گرفت
من غريبي رفته از يادم شكايت ميكنم باز هم ميگويم با اين غزل اي نازنين
با همه نامهرباني هارفاقت ميكنم
گفتم شايد نديدنت از خاطرت دورم کنه
ديدم نديدنت فقط مي تونه که کورم کنه
گفتم صداتو نشنوم شايد که از يادم بري
ديدم تو گوشام جز صدات نيستش صداي ديگري
نديدنو نشنيدنت، عشقت رو از دلم نبرد
فقط دونستم بي تو دل، پر پر شدو گم شدو مرد
بعد از تو باغ لحظه هام حتي يه غنچه گل نداد
همش مي گفتم با خودم نکنه بميرمو نياد
اين روزا محتاج توام ..من نميگم دلم گرفت
فردا اگه مردم نياي ..چه فايده نوشدارو ديگه ...
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم فروردین 1386ساعت 17:38 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم فروردین 1386ساعت 17:19 توسط صابر | موضوع: |
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم فروردین 1386ساعت 17:6 توسط صابر | موضوع: |
مرا تا بیابان بی انتهای جنون برد کسی با نگاهش ، مرا تا درندشت دریای خون برد مرا باز گردان مرا ای به پایان رسیده - آغاز گردان شکوه دنیوی همچون دایره ای است به سطح آب که لحظه به لحظه به بزرگی آن افزوده میشود و در نهایت بزرگی هیچ می شود.کسی با سکوتش،
+ نوشته شده در دوشنبه ششم فروردین 1386ساعت 13:49 توسط صابر | موضوع: |
این وبلاگ مال دل تنگیهای منه. امیدوارم خودش هم این وبلاگ رو ببینه. اون دو تا عکس هم که گذاشتم خونشونه. ولی متاسفانه از این شهر رفتن و از مو قعی که رفته از اون بی خبرم
صفحه نخست
آرشيو وبلاگ
پست الکترونيک
ويرايش قالب
لوگوي ما
اسفند 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
لوگوي دوستان
آمار وبلاگ
آمار بازديدکنندگان :
